دایره

خبر: سال گذشته به مناسبت سی امین سالروز پیروزی انقلاب اسلامی در برنامه های تلویزیون شاهد پخش مستندهایی از تاریخ انقلاب بودیم که تا پیش از آن سابقه نداشت. این مستندها اگرچه انتقاداتی را نیز در پی داشت اما به خوبی توانست خاطرات گذشته را زنده کند. در میان تمام چهره هایی که دیدن تصویرشان حتی برای کسانی که با تاریخ انقلاب زیسته اند جذاب و مهیج بود، ابوالحسن بنی صدر اولین رییس جمهور ایران نیز جای داشت. بنی صدر که تا پیش از این یا با سانسور شدید خبری در ایران مواجه بود با نگاهی تاریخی مورد توجه صدا و سیما قرار گرفته بود. تابوی بنی صدر پس از سی سال با پخش تصاویری از صحنه دستبوسی امام، گرفتن حکم تنفیذ، و بالاخره داستان خلع بنی صدر همه و همه برای اولین بار پس از سی سال در تلویزیون ایران نشان داده شد. پخش خاطرات اینگونه از طریق تلویزیون بسیاری را به بازشناسی شخصیت ابوالحسن بنی صدر سوق داد. اما از نگاه تحلیل گران ارتباطات بیان خاطرات مرتبط با فردی مانند بنی صدر اهداف علاوه بر گرامیداشت سی سالگی انقلاب، اهداف بلندتری را بدنبال خود داشت. این سوال حتی ذهن خود بنی صدر را نیز درگیر خود کرده بود که چرا تصویر من از قرنطینه آرشیو تلویزیون بیرون آمده است؟ در افواه مردم اینگونه شنیده می شد که کنایه این مستند به محمود احمدی نژاد، رییس جمهور کشور می خورد و اوست که ممکن است سرانجام بنی صدر را داشته باشد. چرا که وی در مقابل قدرت های بزرگ ایستاده است. اما زمان چیز دیگری را نشان داد. این روزها ایران شاهد مخالفت های میرحسین موسوی با نظر صریح آیت الله خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی مبنی بر صحت انتخابات دهم است. موسوی مردم را به راهپیمایی دعوت می کند و خود نیز در بین آنان حاضر می شود.  وی اما با تمام انتقادات خود از نحوه برگزاری انتخابات دهم همواره بر قانون اساسی، انقلاب، اسلام، و سیره امام خمینی تأکید دارد. حامیان میرحسین نیز بر لزوم حفظ آرامش تأکید می کنند. اما با تمام این احوال طبق اخبار صدا و سیما، در بین اغتشاش گرانی که از فرصت بوجود آمده توسط حامیان موسوی استفاده کرده اند ارتباط غیرقابل انکاری با منافقین خارج کشور دیده می شود. روز گذشته مکالمه یک عضو سازمان مجاهدین خلق در خارج کشور با یکی از اوباش دستگیر شده در بخش های خبری سیما پخش شد. طبق این مکالمه تلفنی عضو گروهک منافقین فرامین لازم برای اغتشاش های محلی را به نیروی مرتبط خود در ایران می داد. آتش زدن اتوبوس از جمله این دستورها بود. اعترافات خود این فرد نیز نشان می داد که فرد مذکور برای مدت سه ماه در اردوگاه اشرف آموزش اغتشاش گری دیده است. اگر چه منافقین در سال های ابتدایی  دهه شصت اقدام به مبارزه مسلحانه و ترور کردند اما سعید شاهسوندی از اعضای سابق این سازمان در گفتگو با رادیو فردا صحت این نوار را زیر سوال برده است. وی با توجه به وضعیت و ایده های فعلی این سازمان ارتباط این خبر با منافقین را مخدوش می داند. علی لاریجانی، رییس مجلس شورای اسلامی نیز در سخنانی که دوشب پیش بطور مستقیم از شبکه سوم سیما پخش می شد ضمن آنکه منافقین را گروهی پژمرده خواند تصريح كرد: «بايد توجه داشته باشيم كه منافقين در كشور ما عددي نيستند بلكه آنها گروهي پژمرده مي‌باشند. البته ممكن است چند نفري هم در اين بين فريب بخورند.» گزارش هیئت تحقیق  و تفحص مجلس نیز تأکید دارد که اغتشاشگران روزهای اخیر ربطی به حامیان موسوی ندارند. موسوی نیز در بیانیه هایش بر حفظ آرامش تأکید می کند. اعتراض موسوی و حامیانش به صحت انتخابات دهم در حالی است که هنوز هیچکدام از مراجع بزرگ شیعه حاضر  نشدند موفقیت احمدی نژاد را به وی تبریک بگویند.

سخن: دغدغه من در این سخن مردمی هستند که متحمل تمام هزینه های مدیریت ما می شوند. و روی سخنم با اصلی ترین ارگان فرهنگ ساز این کشور است. دوستان عزیز صدا و سیما! اگر قرار است شخصیت پردازی شود، در تاریخ انقلاب شخصیت کم نیست. سی خرداد60، رجوی و بنی صدر، به هم گره خورده اند و به این سادگی از ذهن ملت ایران پاک نخواهند شد. اما سی خرداد 88 ارتباطی با 28 سال پیش ندارد. نه موسوی بنی صدر است و نه حامیان موسوی رجوی و مجاهدین خلق هستند. امیدوارم نصیحت دوستانه مرا بپذیرید و نگذارید همانطور که استادم حجت الاسلام و المسلمین سید حسن خمینی پیش از انتخابات در سخنانش در حرم امام خمینی متذکر شد مردم به دو پاره تقسیم شوند. سی خرداد60 هزینه های بسیاری را بر ملت ایران تحمیل نمود. علاوه بر مردم عادی، کسانی را از دست دادیم که مانندشان دیگر در این کشور پیدا نشد. بزرگانی که برای همیشه به اسطوره تبدیل شدند. اما امروز روز دیگری است و این مردم مردم دیگری هستند. «نسل نخست انقلاب اسلامی به خوبی میدانندكه یکی از چهرههای مورد اعتراض و خشم بنیصدر، مهندس میرحسین موسوی برای پذیرفتن مسئولیت وزارت خارجه در كابینه شهید رجایی بود. بنیصدر در این مورد بسیار مقاومت میکرد و شهید رجایی نیز به عنوان نخستوزیر وقت بر این باور بود که سکان وزارت خارجه بایستی به دست فردی سپرده شود که صلاحیت و همچنین پشتوانه های لازم را داشته باشد. مقاومت بنی صدر در عدم پذیرش میرحسین موسوی تا آنجا پیش رفت که شهید رجایی با همه خویشتنداری و سعهصدری که داشت در یکی از محافلخصوصی چندین بار در مورد بنیصدر از تعبیر خیانت استفاده کرد.» در عین حال حامیان موسوی مردمی هستند که نه با کار سازمانی منافقین خو دارند و نه با روش های مسلحانه آنان. بعلاوه سازمان مجاهدین به شدت با عدم مشروعیت دینی روبرو بود و هیچ کدام از مراجع دینی حاضر به حمایت از آنان نشدند. عزیزان صدا و سیما! وقتی رییس مجلس کشور در سخنان رسمی پریشب خود در شبکه سه سیما می گوید:«بخش عمده‌ای از مردم تصورشان درباره نتیجه انتخابات با نتیجه رسمی متفاوت است. باید به این تصور احترام گذاشت و حساب این جمعیت زیاد را با گروهی اغتشاش‌گر مخلوط نکرد.» فکر نمی کنید ارتباطی بین بنی صدر و موسوی نیست؟ آیا فکر نمی کنید به جای اینگونه شخصیت پردازی های بریده و دور از واقعیت متن جامعه بهتر است به مسئولیت حرفه ای خود بیش از پیش توجه کنید؟ چرا باید ضعف عملکرد شما به جایی برسد که مردم ایران به رسانه های کشورهای خارجی رو کنند؟

مطالب مرتبط:
در سایت آینده گزارشی از برخورد امام با چالش بنی صدر منتشر شده است +. با توجه به عدم امکان دسترسی برای بعضی از خوانندگان، متن کامل این نوشته در ادامه تقدیم می شود.

راه حل موثر امام خمینی برای خروج نظام از بحران

در حالی که طبق بیانیه روز گذشته میرحسین موسوی و اطلاعیه امروز سید محمد خاتمی، سران جبهه معترض به نتیجه انتخابات، راهکار تعیین یک هیأت مورد اعتماد ملی را پذیرفته‌اند، خبرنگار «آینده» ‌در گزارشی به تجربیات جمهوری اسلامی در این زمینه پرداخته است.

بنابراین گزارش، در جمهوری اسلامی در مقاطع مختلف و هنگام بروز اختلافات، هیأت‌هایی برای رسیدگی به مسائل، رفع بحران و بازگرداندن اعتماد عمومی به مردم تعیین شده و با واکاوی مسایل مورد اختلاف در سطح بالا و چند نفره، مانع از گسترش و کشیده شدن اختلافان به بدنه جامعه و مردم شود.

یکی از این موارد، به سال 1358 بازمی‌گردد که پس از طرح ادعاهایی در زمینه وجود شکنجه در زندان‌های جمهوری اسلامی، امام خمینی(ره) برای جلوگیری از بروز شائبه بدنامی برای جمهوری اسلامی، فراتر از نهادهای رسمی و قانونی، شهید شاهچراغی و شهید محمد منتظری را به عنوان نماینده خود تعیین و آن‌ها را مسئول بررسی این شایعه کردند.

این در حالی بود که ابوالحسن بنی‌صدر، با فضاسازی گسترده‌ای مدعی وجود شکنجه در زندان‌های کشور شده بود. این هیأت پس از بررسی‌های خود طی گزارشی اعلام کرد، شکنجه سیاست زندان‌های جمهوری اسلامی نیست، اما تنها در یک مورد، آن هم در خصوص گروه تروریستی فرقان شکنجه اعمال شده است. هوشمندی نظام در آن مقطع و انتشار این گزارش، علاوه بر پایان دادن به جوسازی‌ها، اخلال‌های به وجود آمده را هم اصلاح کرد.

تعیین هیأت از سوی امام جهت بررسی بحران کردستان و تحرکات گروهک‌ها و انتصاب بزرگانی چون آیت‌ا... طالقانی، استاد مطهری، بنی‌صدر، داریوش فروهر و... از دیگر تجربیات نظام در این زمینه به شمار می‌رود.

همچنین در مقطع سال 1364 و هنگام چینش کابینه، ‌به دلیل اختلافات موجود، امام خمینی(ره) سران سه قوه (آقایان خامنه‌ای، هاشمی و موسوی اردبیلی)، نخست‌وزیر و حجت‌الاسلام سید احمد خمینی را به عنوان هیأت بررسی کننده جهت ایجاد همگرایی بین مجلس، ‌دولت و رئیس جمهور، تعیین کردند و عملاً دستاوردهای مناسبی برای نظام به دنبال داشت.

در فرودین سال 1360 هم با دامنه‌دار شدن اختلافات طیف خط امامی و حزب جمهوری (شامل آقایان بهشتی، هاشمی، موسوی اردبیلی، رجایی و خامنه‌ای) با طیف لیبرال‌ها (شامل بنی‌صدر و سازمان مجاهدین خلق)، کمیته حل اختلاف یا کمیته حکمیت به منظور رفع اختلاف میان نیروهای خط امام و بنی‌صدر و طرفدارانش که در آن موقع معروف به لیبرال‌ها بودند تشکیل شد. در این کمیته‌ سه نفره، یک نماینده از طرف حضرت امام (آیت‌ا... محمدرضا مهدوی کنی)، یک نماینده از طرف ابوالحسن بنی‌صدر رئیس جمهور (آیت‌ا... شهاب‌الدین اشراقی) و یک نماینده از طرف آیت‌ا... هاشمی رفسنجانی، آیت‌ا.. بهشتی و شهید محمد علی رجایی – رئیس مجلس، رئیس دیوان عالی کشور و نخست وزیر – (آیت‌ا... محمد یزدی) در صدد بودند اختلافات موجود را بررسی و عوامل اختلاف‌انگیز را معرفی کنند.

این گزارش می‌افزاید: در سال 1367 هم پس از برگزاری انتخابات مجلس سوم، شماری از نمایندگان طیف راست مدعی تقلب شدند و شورای نگهبان هم انتخابات تهران را زیر سؤال برد و این انتخابات در آستانه ابطال قرار گرفت. این در حالی بود که محتشمی، وزیر کشور که انتخابات را برگزار کرده بود، تخلفات گسترده در این زمینه را رد می‌کرد.

در این مقطع نیز امام خمینی(ره) به رغم وجود دو مرجع قانونی مجری و ناظر یعنی وزارت کشور و شورای نگهبان برای پایان دادن به اختلافات، حجت الاسلام محمد علی انصاری را به عنوان نماینده خود تعیین و مسئول بررسی تخلفات احتمالی کردند. انصاری نیز با بررسی موارد ادعای وجود برخی موارد اشکال در انتخابات را تأیید کرد، اما آن‌ را غیرمؤثر در نتیجه انتخابات خواند و نتیجه را به محضر امام(ره) اعلام کرد. امام هم با اعلام نظر نماینده خود، خواستار تأیید انتخابات توسط شورای نگهبان شدند و این شورا هم پس از مدتی مقاومت در برابر حکم امام، سرانجام به تأیید انتخابات پرداخت.