آنچه در پی می آید، دو مصاحبه حجت الاسلام و المسلمین، حسینی بوشهری، مدیر سابق حوزه علمیه قم، و نتیجه گیری از این دو مصاحبه است.
-------------------------------------------------
هفته نامه شهروند امروز / شنبه 25 خرداد 1387
... تحليلها در مورد نوع مديريت شما در آن سالهاي اعتراضآميز و پرتنش در برابر دولت اصلاحات بهگونهاي ديگر است. ميگويند كه شما فضاي حوزه را براي معترضان و مخالفان اصلاحطلبان فراهم كرده بوديد و نه تنها از اقدامات آنان جلوگيري نكرديد، بلكه همراهي هم ميكرديد.
بايد در زمان و جايگاه خودش، مسائل را قضاوت كرد. الان در فضايي آرام، آن فضاها را تحليل كنيم، قضاوت درستي صورت نميگيرد. تصميمگيري ما به اقتضائات فضاي آن دوره باز ميگردد. طبعاً زماني كه جمع زيادي از طلاب اقدامي ميكنند، مدير حوزه نميتواند كاملا رو در روي آنان قرار گيرد. زماني كه بزرگاني همچون مرحوم آيتالله مشكيني(ره) وارد عرصه ميشوند، مدير حوزه نميتواند در مقابل آنان بايستد و بگويد: چونكه من ميخواهم مديريت كنم، شما حق نداريد اعتراض كنيد! تبعا مدير بايد نظرات اين جمع را محترم بشمارد و ميشمرد؛ چون دغدغههاي آنان ديني بود.
برعكس زماني كه دولت نهم بر سر كار آمد، نهتنها در فضاي حوزه شاهد اعتراض نبوديم، بلكه شاهد حمايتهاي قاطعانه حوزه از دولت جديد بوديم. اين تفاوت رويكرد در زمان مديريت شما در حالي صورت گرفت كه اين دولت هم دست به اقداماتي زد كه با مشي و نظر بزرگان حوزه هماهنگ نبود؛ همچون اجازه رئيسجمهور براي ورود زنان به ورزشگاه، سخنان معاون رئيسجمهور (رئيس سازمان جهانگردي و گردشگري) درباره حجاب در تركيه و حضور او در مراسمي خاص در اين كشور، نامه رئيسجمهور به پاپ پس از توهين پاپ به پيامبر(ص)، ادعاهايي درباره امام زمان(عج) و... آيا اين مساله نشاندهنده آن نيست كه حوزه و مديريت شما حزبي و سياسي شده بود؟
اگر دقت كنيد، ميبينيد كه نقشها جابهجا شده است، وگرنه حوزه همان حوزه منتقد است؛ در عين حال خيرخواه. شما از كفنپوشيدن طلبهها در آن روزها سخن ميگوييد، در مقابل، آن روز ابراز گلايههاي مراجع كمتر بود. آن كساني كه وارد صحنه ميشدند، طلبههاي جوان و اساتيد مياني حوزه بودند. ولي در اين دوره، در بحثهايي همچون ورود زنان به ورزشگاه و امثال ذلك ميبينيد كه مراجع به ميدان ميآيند. حوزه به معناي حوزه، هويت خود را دارد. نقشها جابهجا شده است؛
امروز مراجع منتقد هستند، كما اينكه آن روز هم نسبت به برنامههايي منتقد بودند، ولي آن روزها طلبههاي جوان پرشور حوزوي اعتراض ميكردند.
-------------------------------
روزنامه ایران- شنبه 1 تیر 1387
رابطه دولت نهم و علما و حوزه علميه قم را چگونه ارزيابى مى كنيد ؟
رويكرد دولت نهم نسبت به مسائل دينى و ارزشى رويكرد بسيار مثبتى است و اساساً ادبياتى كه اين دولت درخصوص مسائل دينى بيان مى كند ادبياتى است كه نشان دهنده نوع نگاه ارزشى آن به قضاياست و هنگامى كه قشر روحانى اين نوع ادبيات را مى بينند، نمى توانند رويكرد منفى داشته باشند. طبعاً در اداره يك دولت ديدگاه هاى متفاوتى وجود دارد، اما اين دولت به عنوان يك دولت اصولگرا و برخاسته از متن ارزش هاى دينى تلقى مى شود.
با اين تفاسيرى كه فرموديد به نظر جنابعالى چرا تفرقه افكنان سعى در فتنه انگيزى ميان رئيس جمهور و علماى قم دارند ؟
بالاخره جلوى حرف ديگران را كه نمى شود گرفت. هدف آنها در القاى وجود اختلاف اين است كه به دنبال تضعيف دولت و ايجاد فاصله ميان دولت و علما هستند، چرا كه روحانيت و مراكز دينى به عنوان يك پايگاه و جايگاه مورد اعتماد مردم هستند و اگر رابطه خوب و منطقى با دولت و بالعكس وجود داشته باشد، طبيعتاً ثبات و پايدارى دولت نيز بيشتر مى شود. پس تفرقه افكنان راهى جز فاصله انداختن بين دولت و پايگاه علما و روحانيت ندارند.
به طور صريح بفرماييد كه دولت نهم به آرمان هاى مذهبى و دينى وفادارتر است يا دولت قبلى؟
همان گونه كه در صحبت هاى قبل هم به آن اشاره كردم، نگاه اين دولت همراه با يك نگاه ارزشى تر نسبت به دولت قبل به مسائل مختلف است.
--------------------------------------
نتیجه گیری:
روانشناسی: خود انسان، می تواند «دیگران» باشد.
دایی جان ناپلؤنیستی: شهروند امروز، تفرقه افکن است.
اخلاقی: یک هفته بعد از یک اظهار نظر میتوان مخالف آن شد.
حوزوی: طلاب جوان و قشر حوزوی، بهتر ادبیات دینی را درک می کنند تا مراجع!
ژورنالیستی: اگر یکی علیه تو چیزی پرسید؛ برو و«خیلی صریح» بپرس که تو با ما هستی یا علیه ما؟!
لینک این نوشته در بالاترین
!
